Ανήκουν στην συνομοταξία Αρθρόποδα (Arthropoda), την υποσυνομοταξία Μυριάποδα (Myriapoda), την ομοταξία Χηλόποδα (Chilopoda), την τάξη Σκολοπενδρόμορφα.
Το πιο κοινό είδος στην Ελλάδα είναι το 

Scolopendra cingulata.

Περιγραφή:
Το σώμα της σαρανταπόδαρας είναι μακρύ και ευκίνητο, αποτελούμενο από 21 όμοιες ζώνες από τις οποίες εκφύονται ισάριθμα ζεύγη αρθρωτών ποδιών. Το πρώτο ζεύγος έχει μεταμορφωθεί σε άγκιστρα με μορφή σαγονιού από τα οποία εκκρίνεται δηλητήριο. Στα πλάγια του κεφαλιού υπάρχουν τέσσερα μάτια και στο πάνω μέρος ένα ζεύγος κεραιών.
Βιολογία:
Οι σαρανταπόδαρες είναι διαδεδομένες σε εύκρατες και τροπικές περιοχές, ζώντας σε υγρά εδάφη, συνήθως κρυμμένες κάτω από πέτρες. Μετακινούνται γρήγορα στο έδαφος και τρέφονται με έντομα, προνύμφες και άλλα αρθρόποδα, κυρίως τη νύχτα. Τα θηλυκά γεννούν 15-60 αυγά τα οποία τοποθετούν στο χώμα ή σε σάπιο ξύλο, φροντίζοντας και προστατεύοντάς τα από μύκητες. Σε ορισμένα είδη το θηλυκό παραμένει με τους απογόνους μέχρι να είναι έτοιμοι να φύγουν.
Σχέση με τον άνθρωπο:
Ορισμένα είδη σαρανταποδάρων μπορούν να προκαλέσουν επώδυνα τσιμπήματα με τις ισχυρές σιαγόνες τους, ενώ γενικά προκαλούν φόβο στους ανθρώπους.
Αντιμετώπιση:
Αν και δεν αναπτύσσουν μεγάλους πληθυσμούς όπως οι χιλιοπόδαρες, μπορεί να δημιουργήσουν προβλήματα όταν εισέρχονται στα σπίτια. Εάν κριθεί απαραίτητο, συνιστάται υπολειμματικός ψεκασμός με εντομοκτόνο για έρποντα έντομα στον περιβάλλοντα χώρο του κτιρίου. Μια καλή εφαρμογή εντομοκτόνου την άνοιξη για την αντιμετώπιση εντόμων γενικότερα θα διατηρήσει το κτίριο απαλλαγμένο και από σαρανταπόδαρες.